شاپور بختیار

برای دسترسی به اخبار قدیمی‌تر، در منوی مربوطه سال و ماه را محدود کنید.
  • ادعای بختیار درباره جعلی‌بودن عکس همافران

    ادعای بختیار درباره جعلی‌بودن عکس همافران

    شاپور بختیار ۲۰ بهمن ۵۷ و در جلسه مجلس شورای ملی درباره راهپیمایی‌های مردمی گفت: «من نمی‌خواهم بگویم که تمام مردم برنامه براندازی مملکت را دارند ولی می‌توانند ناراحت و نگران باشند که در یک رژه و راهپیمایی عظیم پرچم ایران را پایین آوردند. حالا می‌خواهد جای این پرچم سه رنگ چه بگذارد بحثی است جداگانه که خود مخالفان هم دقیقا نمی‌دانند. فعلا که داد و فریاد و شعار راه می‌اندازند و من نمی‌دانم مخالفان می‌خواهند استقلال، آزادی و دموکراسی را با داد و بیداد در این مملکت راه بیندازند.»

  • وقتی بختیار نظرش را درباره رژیم سلطنتی نگفت

    روزنامه کیهان در سال ۵۷ اظهارات شاپور بختیار درباره انقلاب و تشکیل دولت جدید در کشور را که در یک نشست مطبوعاتی بیان شده بود، منتشر کرد.

  • روایت سفیر آمریکا در ایران از دیدار با بختیار

    روایت سفیر آمریکا در ایران از دیدار با بختیار

    در روزهای منتهی به پیروزی انقلاب اسلامی، در حالی‌که شاه کشور را ترک کرده و در مصر به سر می‌برد، محمدرضا پهلوی و گروهی از سلطنت‌طلبان، خوش‌باورانه به احیای سلطنت امیدوار بودند.

  • ایرفرانس در مسیر مهرآباد

    ایرفرانس در مسیر مهرآباد

    رادیو مسکو گزارش داد: رمزی کلارک وزیر وقت دادگستری آمریکا ضمن تشریح نتایج اقامت هشت روزه خود در ایران اعتراف کرد که ۹۹ درصد مردم ایران خواستار بازگشت آیت‌الله خمینی هستند و جدا اصرار دارند رژیم ضد ملی در ایران از میان برود.

  • دم خروس و قسم حضرت عباسِ نخست وزیر آمریکایی

    دم خروس و قسم حضرت عباسِ نخست وزیر آمریکایی

    پنج شنبه، گماشته خود در پاریس را مامور منصرف کردن رهبرِ در تبعید از سفر به خانه کرد، همان روز فرماندار نظامی را مجبور به بستن باند فرودگاه کرد و همزمان با نوشتن نامه فدایت شوم به پاریس که «حضور مقدس آن پیشوای بزرگ جلیل القدر» و چرب زبانی و زبان ریختن متملقانه، تهدید کرد «بازگشت آن وجود مغتنم موجب تشنجات و اختلالاتی خواهد شد که دولت را از ادامه برنامه‌ای که متفق‌الیهِ همه آزادی‌خواهان است، باز خواهد داشت» دست آخر هم شایعه تشرف به حضور آیت الله را بر سر زبانها انداخت.

  • فرجام شورای سلطنت

    فرجام شورای سلطنت

    سرنوشت دو شورا؛ یکی ۱۷ ماه پس از تاسیس، موفق به انتقال کامل قدرت به نظام سیاسی جدید می شود و دیگری بعد از هشت روز نتوانست عهده‌دار تمام وظایف و اختیارات مقام سلطنت شود. یکی بدون کمترین تجربه، نظام سیاسی جدیدی را مشروعیت بخشید و دیگری با داشتن کارکشته ترین سیاستمداران روزگار نتوانست از سقوط رژیم سیاسی تحت امرش جلوگیری کند.