• پنجشنبه / ۱۳ آذر ۱۳۹۹ / ۰۸:۰۸
  • دسته‌بندی: بوشهر
  • کد خبر: 99091310081
  • خبرنگار : 50414

با عشق و بریل؛

قلبی همپای چشمان دخترک

قلبی همپای چشمان دخترک

ایسنا/بوشهر پدیده های بسیاری برای ما غرق در شعار و کلیشه ها شده است. آنقدر کلیشه که گاهی همین شعارها مانعی بر سر راه درک درست از پدیده های پیرامون ماست. «معلولیت، محدودیت نیست.» این یکی از صدها کلیشه ای‌ست که در ذهن داریم. رقیه دختر نابینای بوشهری از آن دسته افراد است که خط بطلانی بر همه کلیشه‌های اجتماعی کشیده...

«رقیه رستم جبری» آنگونه که مادرش می‌گوید پاییز سال ۷۶ و در شش ماهگی از زمان بارداری مادر به دنیا می آید. به دلیل وزن کم به ناچار باید در دستگاه نگهداری می‌شده و مادر جوان یک‌ماه از دیدن جگرگوشه اش محروم می شود.

چهارماه به سختی گذشت، مادر رقیه در این باره به ایسنا می‌گوید: «متخصص شبکیه بعد از معاینه به من گفت چشم دختر شما مشکل دارد و دید ندارد! دنیا روی سرم خراب شد. دختر من، دختری که بعد از ۴۰ روز سختی کشیدن در بیمارستان و مراقبت‌های سختی که در خانه انجام داده بودم حالا می گفتند نابیناست. نمیتوانستم قبول کنم دخترم نابینا باشد. دکتر برای معاینات کاملتر نامه داد و رفتیم تهران. بیمارستان لبافی نژادی، دکتر سهیلیان بعد از کلیّ سختی و دوندگی گفتند هر دو چشمان رقیه نابیناست...»

رقیه با تمام مشکلاتی که داشت قد کشید و کم کم به سن مدرسه رسید. دوران ابتدایی تا دانشگاه برای او و پدر و مادرش حکایت های بسیاری از مبارزه و شوق به زیستن است که شنیدنش درس‌های زیادی دارد.

مادر رقیه از مشکلاتی چون نبود کتاب های درسی برای نابینایان می گوید: «رقیه رو وقتی برای ثبت نام به مدرسه ی نمونه اتّحاد بردم، مدیر مدرسه به من گفت: من با این دختر نابینا باید چه کار کنم؟ مدرسه ی نمونه که مثل مدارس عادّی نیست. به جز کتب درسی کتب کمک درسی هم دارن. گفتم شما ثبت نامش کنید بعداً خواهید دید به مشکلی برنمیخورد. من هم کنارش هستم و نمیگذارم به مشکلی در درس خواندن او پیش بیاید.»

او ادامه می دهد: «بچّه های نابینا در دبستان کتاب‌های درسی را به طور کامل به خط بریل دارند، اما در دوران راهنمایی و دبیرستان فقط کتابهای اصلی مثل زبان، عربی، قرآن، فارسی، ریاضی را در اختیار دارند و بقیه ی کتابها به شکل صوتی است که رقیه صوتی نمیتوانست درس بخواند، برای همین من خودم کتابها را برایش می خواندم و با هم نکته برداری می کردیم. حتّی کتب کمک درسی را هم خودم برایش می خواندم.»

مادر رقیه می‌گوید روزهای اوّل معلّم ها نمی دانستند چطور باید به رقیه آموزش بدهند و او چگونه باید جواب سوال ها را می داد. بعد ادامه می‌دهد: «من همیشه در مدرسه بودم و به آنها کمک می کردم و توضیح می دادم که چگونه باید دروس را به او انتقال دهند. ۲۰ روز گذشت. از مدیر و ناظم گرفته تا معلّم ها و دانش آموزان فهمیدند که رقیه فقط نابیناست و از لحاظ استعداد و موارد دیگر با بچّه های عادّی فرقی ندارد.»

و امروز رقیه نه تنها دانشجویی ممتاز در رشته ی روانشناسی، بلکه حافظ و مدرس قرآن نیز هست. او همچنین علاقمند به موسیقی سنتی و فعال در رشته های هنری همچون مجسمه سازی و نقاشی بوده و دیپلم زبان انگلیسی و مدارک مهارتی کامپیوتر را با توانایی و اراده قوی خود به دست آورده است. رقیه کتابی از دلنوشته های خود با عنوان " واژه های رنگی" را هم تالیف و منتشر کرده است.

رقیه رستم‌جبری با مادر خود دنیا را شناخت و لمس کرد، یاد گرفت و پیشرفت کرد و امروز تبدیل به فردی با سواد و هنرمند و آگاه شده است. او مقام اول جشنواره حفظ قرآن را کسب کرده و هر ساله به عنوان دانشجوی نمونه از وی تقدیر می شود.

این دختر دانا و توانا به تازگی مشغول نوشتن کتاب جدیدش است و برای هر بار نوشتن از دستگاه بریل استفاده می کند اما مجبور است هر چند وقت یک‌بار این دستگاه را به امانت بگیرد.

این دختر روشندل علاقه دارد و می خواهد که در بین مردم حضور داشته باشد. رقیه به خبرنگار ایسنا می‌گوید: «معلولیت چیز بدی نیست و واقعیتی است که در جسم ما وجود دارد. معلولیت، توهین و یا کوچک کردن شخصیت کسی نیست و کلمه معلول از علت می آید و یعنی علت و نقصی وجود دارد، ولی چیزی که این موضوع را بدتر می‌کند "شرایط جامعه" است.»

جامعه نیازمند آموزش است. پذیرش معلولین در اجتماع و حضور در عرصه ی عمومی حلقه ی گمشده ی رشد و شکوفایی آنهاست، و همه ما باید بدانیم که افراد معلول و یا در واقع توان‌یاب تفاوت چندانی با ما ندارند، تنها نقص کوچکی در بخشی از جسم آنان وجود دارد که البته همان نقص توانسته مهارت و شوق عمل را در آنها بیشتر کند.

افرادی مانند رقیه، در جامعه از بسیاری همسن و سالان خود موفق‌تر ظاهر شده‌اند. توانایی‌های هنری و فعالیت فرهنگی، حضور در مجامع، تالیف کتاب و درس خواندن در دانشگاه که برخی افراد با بهانه‌های مختلف از انجام آن سر باز زده و برای شکست‌های خود هزاران دلیل می‌تراشند اما رقیه و رقیه‌ها با اراده پولادین خود به شکست و ناامیدی نه گفته؛ و با وجود تمام موانع پیش پایشان، قدرتمند و توانمند فقط به آینده و پیشرفت و بالاتر رفتن می‌اندیشند...

اراده‌ای قوی که با تمام مشکلات پیش رو، تصمیم رقیه برای ادامه تحصیل را قطعی و خلل‌ناپذیر کرده است. مادرش می‌گوید: «خرداد امسال رقیه فارغ التّحصیل شد. به علت شیوع کرونا سیستم‌ها مشکل داشت و ثبت بعضی از نمرات ممکن نبود. پس از پیگیری‌ها و ثبت نمرات، رقیه جزو دانشجویان با استعدادهای درخشان شد. باز هم به خاطر مشکلات اداری و سهل انگاری که شد، مدرک موقّت فارغ‌التّحصیلی خیلی دیر صادر شد و رقیه موفّق نشد برای فوق‌لیسانس ثبت‌نام شود. ان‌شااللّه مهر ۱۴۰۰ اگر مشکلی پیش نیاید برای مقطع کارشناسی ارشد ثبت‌نام می‌کند.»

معلولین یا به عبارت کامل‌تر و بهتر «توانیابان» نیازمند نگاه و توجه ویژه‌تری در سطح عمومی هستند. تسهیلات حضور و فعالیت در عرصه‌های عمومی، تسهیل در پذیرش و پیشبرد تحصیلات عالیه و اشتغال و پذیرش استعدادهای آنها چیزهایی است که سال‌ها به خاطر آن مبارزه کرده‌اند.

در میان همه‌ی اینها اشتغال و خودکفایی توانیابان می‌تواند بار مالی و هزینه‌های سنگین زندگی را از روی دوش خانواده‌هایی که فرزند معلول دارند کم کند. هدفی که نیازمند برنامه‌ریزی و تدوین راهبردی عملی برای رسیدن به جامعه‌ای عاری از تبعیض بر علیه معلولین است.

خبرنگار ما پای درددل این مادر فداکار و دختر موفق نشسته است. گزارش فوق گوشه‌ای از زندگی دختری بود که با همراهی و صبوری‌های مادر فداکارش پای همه مشکلات و دشواری‌ها مانده است، روایت کاملی از زندگی «رقیه رستم جبری»، دختر روشندل بوشهری و فراز و نشیب‌های سرگذشتش هفته‌ی آینده در خبرگزاری ایسنا منتشر خواهد شد. 

انتهای پیام 

  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
avatar
۱۳۹۹-۰۹-۱۳ ۱۶:۵۰

من رقیه جااان رو از نزدیک دیدم وااقعااا از دیدن ایشون ادم کیف میکنه ماااشاالله بهشون

avatar
۱۳۹۹-۰۹-۱۴ ۰۰:۱۴

برای این خـانمـ روشنـدل عزیز آرزوے موفقیت روزافزون دارمـ .