• شنبه / ۱۰ آبان ۱۳۹۹ / ۱۳:۱۷
  • دسته‌بندی: سیاست خارجی
  • کد خبر: 99081006069
  • خبرنگار : 71038

''کشور یک و نیم میلیون شهید'' از استقلال تا اصلاحات

''کشور یک و نیم میلیون شهید'' از استقلال تا اصلاحات

''مردم الجزایر، امسال، شصت و ششمین سالروز وقوع انقلاب آزادیبخش خود را که هر ساله مصادف با یکم نوامبر است، جشن میگیرند. مناسبتی که به واسطه آن الجزایریها با افتخارِ فراوان قهرمانی های پیشینیان خود را یاد می کنند که ثمره هفت سال و نیم مبارزه مسلحانه آنها علیه استعمار وحشیانه فرانسه، دستیابی به آزادی و استقلال الجزایر در برابر استعمار فرانسه بود، کشوری که لجاجت به او این توهّم را داده بود که میتواند برای همیشه در سرزمین پاک الجزایر بماند.''

به گزارش ایسنا، سفارت الجزایر در تهران در یادداشتی با این مقدمه به مناسبت سالروز انقلاب این کشور نوشت: در نخستین روز از ماه نوامبر 1954، اولین گلوله در گردنههای کوه اوراس، در شهر باتنه الجزایر شلیک شد که خبر از آغاز انقلاب مسلحانه شکوهمند الجزایر میداد که دربرابر استعمار فرانسه تا بن دندان مسلّح شروع شده بود. شلیک این گلوله که برای رد استعمار فرانسه صورت گرفت، یک اقدام بیهدف یا در نتیجه یک تصمیم شتابزده نبود، بلکه نتیجه سالها تلاش جانکاه از سوی مردان بینظیری بود که به حقانیت آرمان خود ایمان داشتند.‌ باور به این حقیقت که آزادی گرفتنی است و نه اعطاشدنی!
در روز پنجم ژولای 1830 و از همان لحظه نخست که استعمار فرانسه قدم ناپاک خود را با ظلم و 
زیادهخواهی در خاک پاک الجزایر گذاشت، مردان و زنان در برابر آن به مقاومت پرداختند، و سیاست شهرکسازی فرانسه در سرتاسر الجزایر با نهضتها و مقاومتهای مردمی سرسختی که در قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم به رهبری دلاور مردان و در ردّ حاکمیت بیگانه انجام گرفت، مواجه شد. 
قیام امیر عبدالقادر الجزایری که از سال 1832 تا 1847 در شمال و غرب الجزایر به طول انجامید، قیام احمد بای از سال 1837 تا 1848 در شرق الجزایر، و قیام زعاطشه (در بسکره، أوراس و جنوب شرق الجزایر) که به رهبری شریف بوزیان بین سالهای 1848 تا 1849 انجام گرفت وعلیرغم کوتاهی زمان، موجب بهت دشمن شد را تاریخ با خطی از طلا نگاشته است. همچنان که تاریخ، نام لاله فاطمه نسومر و شریف محمد الأمجد را بعنوان رهبر مبارزات سرسختی که در سالهای 1851 تا 1857 در منطقه قبایل انجام گرفت، برای همیشه جاودان نمود. همچنین، مبارزات اولاد سیدی الشیخ از سال 1864 تا 1880 و الشیخ بوعمامه از سال 1881 تا 1883 و قیام طوارق که به رهبری شیخ آمود، از سال 1916 تا 1919 به صورت پراکنده درگستره جنوبی الجزایر انجام گرفت، همه و همه از مهمترین قیامهای مردمی الجزایر برای پایان دادن به استعمار فرانسه بهشمار میروند.
امّا، علیرغم جانفشانی‌های مبارزان مقاومت الجزایر، عواملی همچون پراکندگی زمانی و مکانی این نهضتهای مردمی، و برتری استعمار فرانسه از نظر تجهیزات و ادوات جنگی، و توسل به سیاستهای سرکوبگرانهای - همچون قتل عام صاحبان حقیقی کشور - که عرق شرم بر پیشانی بشریت مینشاند، به آنها این امکان را داد تا پس از بیش از یک قرن، این نهضتها را تضعیف نموده و نفوذ خود را در سراسر قلمرو ملی گسترش دهند. 
مردم الجزایر سرزمین خود را از دست داده بودند و از ابتداییترین حقوق شهروندی، از جمله سیاسی و اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی محروم بودند، و فرانسه که در ظلم و بیعدالتی علیه این مردم نهایت تلاش خود را کرده بود و در تلاشهایی ناکام، سیاستهای خود را برای جدایی مردم الجزایر از هویت عربی اسلامی آنها اجرا مینمود، پنداشت که همه نهضتهای مردمی را سرکوب و سیطره خود را بر الجزایر و الجزایریها همیشگی کرده است.
آغاز قرن بیستم شاهد ظهور جمعی از نخبگان جوان و تحصیل کرده الجزایری بود که شیوه نوینی در مقاومت علیه سیاستهای استعماری فرانسه در پیش گرفتند، پس ایشان آگاهی و ایدههای اصلاحات اجتماعی و دینی را در میان مردم الجزایر گسترش داده، و از طریق نشر این ایدهها در روزنامهها و انجمنها و اجتماعات، عزم و ارادهها را برانگیختند. یکی از مهمترین پیشگامان جریان اصلاحی، «انجمن علمای مسلمان» بود که در سال 1931 تحت نظارت علامه عبدالحمید بن بادیس تأسیس شد.
در این دوره، جنبش ملی در سطح سیاسی شکوفا و زمینه برای تشکیل سازمانهای سیاسی در قالب 
جریانهای ملی مردمی و احزاب سیاسی فراهم شد. از مهمترین این جریانها، جنبش امیر خالد در سال 1919، حزب ستاره شمال افریقا (نجم شمال افریقیا) در سال 1926، حزب مردمی الجزایر در سال 1937، و جنبش پیروزی آزادیهای دموکراتیک در سال 1946 بود. این جریانهای ملّی در مرحله نخست خواستار برخورداری مردم الجزایر از حقوق خود شدند، و پس از جنگ جهانی دوم سقف مطالبات خود را افزایش داده. و ندای استقلال را سر دادند. 
علیرغم صلح آمیز بودن مبارزات سیاسی الجزایر در این دوره تاریخی، فرانسه طبق معمول با بیرحمی 
بیسابقهای با آن مقابله نمود و کشتار 8 می 1945 را زمانی رقم زد که مردم الجزایر یک تظاهرات 
مسالمتآمیز را به راه انداختند تا قدرت جنبش ملی که خواستار استقلال الجزایر بود را نشان دهند. این واقعه که در نتیجه آن 45 هزار شهید تنها طی چند روز قتل عام شدند، یک رویداد بسیار مهم بشمار میرود که در پی آن، قشر سیاسی و مردم عادی الجزایر هر دو به این یقین کامل رسیدند که برای پایان دادن به اشغال وحشیانه فرانسه باید دست به سلاح برد و آنچه به زور گرفته شده است را تنها به زور میتوان باز پس گرفت.
پس از این وقایع بود که آمادگی واقعی برای اقدام نظامی علیه استعمار فرانسه آغاز شد. ایجاد آمادگی و برنامهریزی برای این امر سالهای زیادی به طول انجامید، تا اینکه روز یکم نوامبر 1954 فرا رسید، و مردم الجزایر به رهبری "حزب جبهه آزادیبخش ملی" و شاخه نظامی آن؛ یعنی "ارتش آزادیبخش ملی" در مقابل خودکامگی و استبداد فرانسه که مال غیر خود را تسخیر کرده بود، ایستادند و به 132 سال استعمار و زورگویی و ستم و چپاول پایان دادند، استعماری که طی آن، مردم شجاع الجزایر زشتترین شیوههای شکنجه و غارت و زورگویی و دزدی و تجاوز و نادان شمرده شدن و شهرکسازی را تجربه کردند.
شامگاه یکم نوامبر، مبارزان الجزایری حملات مسلحانهای را علیه هدفهای نظامی فرانسه آغاز کردند و طی آن، عملیات در بیشتر مناطق کشور پراکنده شد تا به آسانی نتوان آن را سرکوب کرد، همچنانکه این اتفاق برای نهضتهای قرن نوزدهم به دلیل متمرکز بودن در مناطق مشخص رخ داد. به دنبال این حملات، بیانیه "یکم نوامبر" صادر شد، سندی که در آن پایهگذاران انقلاب، ماهیت این عملیات را توضیح داده و هدف والای خود، یعنی دستیابی به استقلال ملی و تأسیس کشور آزاد الجزایر را تعریف کردند. 
«انقلاب را به کف خیابان بیاندازید، مردم آن را در آغوش میکشند»، این جمله را العربی بن مهیدی، قهرمان شهید و یکی از بنیانگذاران انقلاب نوامبر گفت، که تأثیر فراوانی بر مسیر تاریخ انقلاب الجزایر و جانهای تشنه آزادی الجزایریها گذاشت. مردم الجزایر، گرد انقلاب خود حلقه زدند و همگی، زن و مرد، پیر و جوان، شهری و روستایی مسئولیت آن را پذیرفتند، و قسم یاد کردند که بی هیچ تردید و اهمالی، و تا آخرین نفس برای رسیدن به آزادی و استقلال جانفشانی کنند.
مردم الجزایر که جز شجاعت و مردانگی و ایمانی قوی، سلاح دیگری نداشتند، وارد جنگی بیرحمانه و پر هزینه علیه مجهزترین و قویترین نیروهای استعماری آن زمان شدند که هفت سال و نیم (1956-1962) به طول انجامید. در این مدت، در برابر انواع ظلمها، از جمله کشتار و شکنجه و دستگیریهای خشونتبار و کوچاندن اجباری ایستادگی کردند، تا اینکه به لطف خدا و مقاومت دلیرانه نیاکانمان، در روز 5 ژولای 1962 میلادی، پیروزی محقق و استقلال الجزایر و شکست فرانسه اعلان شد، و اینگونه فرانسه با ناکامی و نا امیدی، از همان راهی که آمده بود، بازگشت.
کشور الجزایر که پس از این حماسه تاریخی به کشور یک و نیم میلیون شهید ملقب شد، پیروزیاش مرهون چندین عامل داخلی و خارجی است، اما مجهز شدن مردم الجزایر به نیروی ایمان و صبر، و همکاری و حمایت ایشان از رهبران انقلاب، و جانفشانیهایشان در راه آزادی وطن، از مهمترین عواملی بود که معادلات قدرت را جابجا کرد و در نهایت به پیروزی انقلاب الجزایر انجامید، انقلابی که الگوی همه ملتهای استعمار شده در سراسر جهان شد و الجزایر را قبله انقلابیون و جنبشهای آزادیخواه کرد.
همچنانکه، موفقیت این انقلاب به برنامهریزیهای حسابشده آن در همه سطوح و زمینهها برمیگردد. انقلاب نوامبر با اهتمام به همه جوانب نظامی و سیاسی و دیپلماسی و رسانهای، ثابت کرد که یک انقلاب کامل و جامع است.
انقلاب نوامبر بهعنوان الگویی برای جنبشهای آزادیخواه در همه جهان، راه را برای همه انقلابهای استقلالطلب در آفریقا و آسیا باز کرد تا با تن سپردن به یک مبارزه مسلحانه، استقلال، صلح و احترام را به ارمغان بیاورند. انقلاب نوامبر افسانه نیروی استعمار را در هم شکست و ثابت کرد که هرگاه یک ملّت زندگی را اراده کند، قضا و قدر راهی جز برآوردن آن ندارد.
بههمین مناسبت، مردم الجزایر به همه رزمندگان و شهدای جاودانی که با شجاعت و فداکاری خود در راه تغییر و رسیدن به آزادی، شگفتی آفریدند، هر ساله ادای تقدیر، احترام و وفاداری میکنند. همچنانکه ملت شجاع الجزایر در طول 132 سال ایستادگی در برابر استعمار فرانسه، هزینه سنگینی دادند و 10 میلیون شهید را فدای رسیدن به آزادی و استقلال الجزایر کردند. 
امروز جوانان الجزایر، به تأسی از شجاعت پیشینیان خود و با صدایی رسا، خواستار بنای الجزایری جدید و استوار هستند که در آن، با اراده ملت، حکومتی مستقل تحقق یابد و حق و قانون ارزش یابد و برای تحقق رشد و شکوفایی کشور، استعدادهای جوان مسئولیتها را بهعهده گیرند.
در پاسخ به این آرمانهای مبتنی بر تغییر اساسی، مقامات الجزایری پیشنویس اصلاحیه قانون اساسی را با هدف جلوگیری از همه اشکال انحصار قدرت تنظیم کردند. این امر با پیریزی یک نظام دموکراتیک مبتنی بر چندجانبه گرایی سیاسی و دست به دست شدن قدرت و تفکیک واقعی میان قوا و ایجاد توازن میان آنها، همچنین درج مواد جدید در قانون برای صیانت از حقوق شهروندان و تقویت و گسترش این حقوق با در نظر گرفتن آزادیهای فردی و جمعی جدید، و احیای یک جامعه مدنی آزاد و فعال، و ارتقای دموکراسی مشارکتی، از طریق تشویق همه شهروندان برای مشارکت نامحدود در ترسیم و اجرای سیاستهای عمومی انجام میگیرد. ضمن اینکه، تحقق این خواسته ها نیز از طریق مبارزه با پدیده فساد با استفاده از مکانیزم های پیشگیری و مبارزه با آن صورت میپذیرد.
این اصلاحیه قانون اساسی، همچنین به دنبال آن است تا از طریق تحکیم ارزشهای معنوی و فرهنگی  که خواستار گفتگو، صلح و برادری در سایه احترام به قانون اساسی و قوانین جمهوریت است، وحدت کشور را حفظ و ملت الجزایر را از فتنه و خشونت و هر نوع افراطگرایی و سخنان نفرتانگیز و انواع تبعیضها دور کند. 
ضمناً، این بازنگری در قانون اساسی موجب حفظ وجهه اجتماعی حکومت الجزایر میشود، حکومتی که برای کاهش فاصلههای اجتماعی و از بین بردن نابرابریهای منطقهای تلاش نموده و به دنبال ایجاد یک اقتصاد مولّد و رقابتی در چارچوب توسعه پایدار است.
در سطح بین المللی نیز، پیش نویس این اصلاحیه قانون اساسی به کشور ما این امکان را میدهد تا جایگاه خود را در مجامع بینالمللی بازیابد، و مواضع برحق خود را بار دیگر در مورد مسائل بین المللی، به ویژه مسائل مورد توجه منطقه اطراف الجزایر و عمق ژئواستراتژیک آن به گوش همگان برساند.
این اصلاحیه که بهزودی در قانون اساسی اعمال میگردد، از همان ابتدای روی کار آمدن رئیس جمهور الجزایر، جناب آقای عبدالمجید تبون، در رأس اولویتهای ایشان بوده و به عنوان "پایه و اساسی برای تأسیس یک جمهوری جدید است که در صدد تحقق خواستههایی است که مردم الجزایر از طریق جنبش ریشهای و مبارک خود اعلان نمودند".
با توجه به اینکه سالروز انقلاب آزادیبخش الجزایر در نزد مردم الجزایر یک نماد تاریخی بزرگ بهشمار میرود، و از آنجاییکه این روز نشانه وفاداری به پیام انقلاب و شهدا و استقلال در تصمیمات سیاسی است، بههمین خاطر، اولین روز از ماه نوامبر بهعنوان تاریخ ارائه پیشنویس اصلاحیه قانون اساسی در همهپرسی انتخاب شد.
الجزایر همیشه بادا آزاد و مستقل، وجاودان و سرفراز باد شهیدان پاک!

انتهای پیام

  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.