• شنبه / ۱۷ خرداد ۱۳۹۹ / ۱۷:۲۶
  • دسته‌بندی: خبر بازار
  • کد خبر: 99031710203
  • خبرنگار : 30054

علی اصغر حاجی بابا ؛ مردی که آتش را در مشت داشت

علی اصغر حاجی بابا ؛ مردی که آتش را در مشت داشت

علی اصغر حاجی بابا پدر صنعت ریخته گری ایران هفته گذشته روی در نقاب خاک کشید اما مسیری که این کارآفرین متعهد به پیشرفت ایران اسلامی، در صنعت کشور گشود تا همیشه در خدمت توسعه و آبادانی کشور خواهد بود.

به گزارش ایسنا، بنابر اعلام شوفاژکار، اهالی عرصه صنعت ایران، هفته گذشته فقدان مردی سترگ از کوشندگان این عرصه را به سوگ نشستند. مرحوم علی اصغر حاجی بابا برای صنعت ریخته‌گیری ایران تنها یک پیشکسوت نبود بلکه وی را به درستی باید پدر صنایع نوین ریخته گری کشور به شمار آورد.

وی با درک اهمیت و جایگاه صنعت ریخته‌گری در توسعه ایران و در سال‌هایی که کشور از ابتدایی ترین تجهیزات و دانش فنی این صنعت بی‌بهره بود با عزمی جزم و همتی بلند، پای در مسیر توسعه دانش فنی و بنیان نهادن صنایع ریخته گری در کشور نهاد و با پشت سر گذاشتن مشکلات و موانع عظیم، میراثی ماندگار در صنعت ایران زمین از خود به جای گذاشت.

تهور و هوشمندی مرحوم علی اصغر حاجی بابا در کارآفرینی صنعتی از همان عنفوان جوانی رخ نمود؛ جایی که او از کسب و کار موروث حلاجی به آهن فروشی تغییر جهت داد و در کسب وکار جدید توفیق روزافزون را تجربه کرد.

بعد از کسب تجربیات ارزنده در کسب وکار آهن، احداث کارخانه پارس متال در دهه ۴۰ اولین گام بلند مرحوم علی اصغر حاجی بابا برای بومی سازی صنایع آلیاژی در کشور بود.

پارس متال در زمان تاسیس در صنعت ریخته گری ایران یک پدیده بود چرا که این کارخانه با برق و کوره‌های ذوب برقی، تولید لوله‌ها و اتصالات آب و فاضلاب را در ایران آغاز کرد و محصولات آن از نظر کیفیت چیزی از انواع مشابه اروپایی کم نداشت.

گام بزرگ دیگر مرحوم علی اصغر حاجی بابا در صنایع آلیاژی احداث کارخانه شوفاژکار در دهه ۵۰ بود که تولید دیگ های چدنی حرارت مرکزی را در آن مقطع به عنوان یک دستاورد مدرن صنعتی برای ایران به ارمغان آورد.

پس از انقلاب صنایع ریخته‌گری ایران در تامین مواد اولیه ریخته‌گری با مشکلات متعددی دست و پنجه نرم می‌کردند و به همین دلیل مرحوم حاجی بابا تصمیم می‌گیرد زنجیره مواد اولیه ریخته‌گری در ایران را کامل کند.

در پی این تصمیم، این کارآفرین پرتلاش کارخانه فروسیلیس را در سمنان احداث می کند که هم اکنون نیز این کارخانه از قطب‌های صنعت آلیاژی ایران و خاورمیانه است.

علاوه بر این مرحوم علی اصغر حاجی بابا، در سال ۱۳۶۴ ساخت کارخانه رزیتان و در سال ۱۳۶۶ قالب‌سازی ایران مدل را آغاز می‌کند تا این سه واحد بتوانند مواد اولیه صنایع ریخته‌گری و فولاد کشور را تامین کنند.

مرحوم علی اصغر حاجی بابا تا آخرین روزهای زندگی پربار خود مسئولیت‌های مختلفی را در سنگر تولید و صنعت کشور به عهده داشت که نایب رئیسی اتاق بازرگانی صنایع و معادن سمنان، عضویت در شواری مشورتی وزیر صنایع در زمان وزارت دکتر اسحاق جهانگیری، عضویت در هیئت نمایندگان اتاق بازرگانی تهران و ایران به مدت ۴ دوره، عضویت در اتاق ایران و بلژیک، عضویت در اتاق ایران و آلمان، مؤسس و عضویت در هیئت مدیره سندیکای صنایع ریخته گری ایران ، مؤسس و اوّلین رئیس هیئت مدیره، نایب رئیس هیئت مدیره و عضو هیئت مدیره انجمن مدیران صنایع ، مؤسس، رئیس هیئت مدیره و عضو انجمن صنفی کارفرمایان صنایع فروآلیاژ، مؤسس و رئیس هیئت مدیره صندوق توسعه صادرات کالاهای صنعتی، معدنی و خدمات مهندسی، عضویت در هیئت مؤسس انجمن صادرکنندگان صنعتی، معدنی و خدمات مهندسی، عضویت در انجمن صنفی کارخانجات صنعت ریخته گری ایران و جامعه ریخته گران ایران، مدیرعاملی شرکت کارآفرینان صنعت ذوب فلزات، ریاست هیئت مدیره شرکت فروسیلیس ایران، ریاست هیئت مدیره شرکت صنایع فروآلیاژ ایران، عضویت هیئت مدیره شرکت معدنی همراه تولید، عضویت هیئت مدیره صندوق توسعه صادرات کالاهای صنعتی، معدنی و خدمات مهندسی، عضویت هیئت مدیره صندوق توسعه صادرات کالاهای صنعتی، معدنی و خدمات مهندسی، ریاست هیأت مدیره شرکت کارآفرینان آلیاژساز منطقه آزاد چابهار، ریاست هیئت مدیره شرکت رزیتان، عضویت هیئت مدیره شرکتهای تاوان سیلیس و ... بخشی از مسئولیت‌ها و سوابق این کارآفرین میهن دوست است.

وی در زندگی اجتماعی و سیاسی خود نیز خط مشی نیکوکارانه و مبتنی بر وطن دوستی داشت.

یکی از نکات جالب در زندگی مرحوم علی اصغر حاجی بابا قرار گرفتن در مظان اتهام دست داشتن در ترور حسنعلی منصور است که  حکم اعدام نیز برای ایشان صادر و حتی خبر حکم اعدامشان در صفحه اول روزنامه اطلاعات منتشر می‌شود اما به زودی مشخص می شود که حاجی بابا در این ماجرا دخالتی نداشته است.

پایان سخن این که توصیه مرحوم علی اصغر حاجی بابا به مدیران، سرمایه گذاران و کارآفرینان بخش خصوصی این بود که لازم است آنها در کسب و کار از همکاری همفکران با توجّه به قانون دعوت به همکاری نمایند و از تک روی بدون مشورت با افراد مطلع و صالح در اقدامات اقتصادی خودداری کنند و همیشه متکّی به حاکمیت قانون باشند.

انتهای رپرتاژ آگهی