• شنبه / ۲۱ تیر ۱۳۹۹ / ۱۳:۵۵
  • دسته‌بندی: رسانه دیگر
  • کد خبر: 99042115411
  • منبع : مطبوعات

«آدلیا» در جشن تولدش آسمانی شد

پدر و مادر آدلیا خودشان را برای برگزاری جشن تولد تنها دخترشان آماده می‌کردند. مهمانان اعضای خانواده‌شان بودند اما برای این که در فضای بسته دور هم جمع نشوند، تصمیم گرفته بودند جشن تولد را در باغ برگزار کنند تا خطر ابتلا به کرونا از بین برود؛ غافل از این که حادثه‌ای تلخ در کمین آنهاست. حادثه‌ای که با مرگ دختربچه ۳ ساله همراه شد و حالا دلخوشی پدر و مادرش این است که اعضای بدن آدلیا به چند بیمار نیازمند زندگی دوباره بخشیده است.

به ‌گزارش ایسنا، روزنامه «همشهری» نوشت: یکشنبه گذشته بود که پدر و مادر آدلیا راهی بیمارستان سینای تهران شدند تا برای آخرین ‌بار صورت دخترشان را ببینند و از او خداحافظی کنند. آدلیا از یک هفته قبل‌تر به کما رفته بود و همه امیدوار بودند که به زندگی برگردد اما سطح هوشیاری‌اش آن قدر پایین آمده بود که دچار مرگ مغزی شد و این یعنی، هرگز به زندگی بازنخواهد گشت.
وقتی پزشکان این خبر را به پدر و مادر آدلیا اعلام کردند، دنیا روی سرشان خراب شد؛ چرا که برای پدر و مادر چه خبری می‌تواند تلخ‌تر و غم‌انگیزتر از مرگ تنها جگرگوشه‌شان باشد؟ پزشکان اما می‌گفتند که هنوز برای اهدای اعضای بدن او زمان هست و می‌شود با این کار جان چند بیمار نیازمند را نجات داد.

مادر آدلیا می‌گوید: «قبلا در روزنامه‌ درباره اهدای عضو زیاد خوانده بودم و از طریق همین خبرها با اهدای عضو آشنا شدم اما هرگز تصور نمی‌کردم که روزی خودم هم در چنین شرایطی قرار بگیرم اما وقتی این اتفاق افتاد با خودم گفتم، من از خواندن همین خبرها با اهدای عضو آشنا شدم و حالا شاید کسی خبر اهدای اعضای دخترم را بخواند و اگر خدای ناکرده در چنین شرایطی قرار بگیرد، بتواند تصمیم درست بگیرد.»

به این ترتیب بود که پدر و مادر داغدار آدلیا یکی از تلخ‌ترین تصمیمات زندگی‌ خود را گرفتند و قبول کردند که اعضای بدن تنها فرزندشان اهدا شود.

به‌گفته دکتر ساناز دهقانی، عضو شورای پیوند ارگان، بافت و سلول دانشگاه علوم پزشکی تهران، با اعلام رضایت پدر و مادر آدلیا، پیکر نحیف و بی‌جان دختربچه ۳ساله به اتاق عمل منتقل و کلیه‌ها و کبد او به بیماران نیازمند اهدا شد.

جشن تلخ تولد

«دخترم به داخل استخر باغ افتاد و جانش را از دست داد». این را مادر آدلیا می‌گوید. او ادامه می‌دهد: یکشنبه ۸تیرماه، تولد دخترم بود و من و همسرم به ‌خاطر مشغله‌های کاری تصمیم گرفته بودیم، ۳ روز زودتر یعنی پنجشنبه برایش جشن بگیریم. به‌ خاطر کرونا، قرار بود فقط اعضای خانواده‌هایمان را دعوت کنیم اما برای این که در فضای بسته جمع نشویم، تصمیم گرفتیم جشن را در باغ برگزار کنیم.

مادر داغدار ادامه می‌دهد: من و همسرم به همراه دخترمان زودتر به باغ رفته بودیم که مقدمات جشن تولد را فراهم کنیم. در آنجا یک استخر هم بود و متأسفانه زمانی که مشغول کار بودیم، آدلیا که در حیاط بازی می‌کرد، دور از چشم ما به طرف استخر رفت و ما ناگهان متوجه شدیم که او به داخل استخر سقوط کرده است. سراسیمه به کمکش رفتیم و اورژانس را هم خبر کردیم اما دیگر دیر شده بود. زمانی که اورژانس رسید، حدود ۱۵دقیقه از حادثه گذشته بود و دخترم به بیمارستان منتقل شد و عملیات احیا حدود ۴۵دقیقه طول کشید و قلب دخترم دوباره به تپش افتاد. اما به ‌دلیل گذشت زمان طلایی برای نجات که ۵دقیقه است، او به کما رفت و در بیمارستان بستری شد. در روزهایی که دخترم در کما بود، همه، حتی کادر درمان هم برای بهبودی‌اش دعا می‌کردند و حتی یک روز خانم دکتر در حالی‌ که از خوشحالی گریه می‌کرد گفت که نفس دخترم برگشته و احتمالا به زندگی برمی‌گردد اما نوارهای مغزی که بعد از این ماجرا از دخترم گرفته شد، نشان می‌داد که سطح هوشیاری‌اش پایین آمده و درنهایت بعد از حدود یک هفته، به ما گفتند که او دچار مرگ مغزی شده و دیگر به زندگی برنمی‌گردد.

مادر آدلیا می‌گوید: حالا که اعضای بدن دخترم را اهدا کرده‌ایم، احساس می‌کنم که رسالت بزرگ دخترم در این دنیا همین بوده که منجی چند بیمار نیازمند شود. هیچ‌ چیز برای پدر و مادر دردناک‌تر از مرگ تنها فرزندشان نیست و حالا دلخوشی ما این است که اعضای بدن دخترم باعث شده که چند زندگی به جریان عادی برگردد.

انتهای پیام

  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
avatar
۱۳۹۹-۰۴-۲۱ ۱۴:۱۲

خدا بهشان صبر دهد